Fauthenticiteit

Onlangs werd er in een gesprek gesproken over authenticiteit.
Letterlijk betekent “authentiek” geloofwaardig, betrouwbaar of echt. Authenticiteit zou je dus kunnen vertalen als echtheid of geloofwaardigheid. De term authenticiteit als eigenschap van een persoon wordt m.a.w. gezien als de echtheid of geloofwaardigheid van die persoon.

Iemand deelde mee dat die niet echt geloofde in authenticiteit.  Het ene moment ben je een professional in een bedrijfssetting, een aantal uur later ben je een losbol bij je vrienden.
Wanneer ben je dan authentiek? Wanneer ben je écht jezelf?
Ben je op het ene moment “fauthentiek” (zoals ik ervan gemaakt heb – hé, ik ben en blijf een woordenkunstenaar, weet je wel 😊), en op het andere moment authentiek?

Ben je op het ene moment niet jezelf en de andere keer wel?
Of is het dat je niet goed weet wie je écht bent? Dat kan ook.
Het blijft me al een tijdje bezig houden.

Vooral omdat ik heel sterk sta achter dat woordje authenticiteit. Zijn wie je bent. En volgens mij, in welke omstandigheid dan ook.
De ene keer ben ik inderdaad die professional.
De andere keer hou ik er enorm van om te jumpen op de nineties housemuziek van weleer of kan ik mezelf verliezen in de kindergrime met mijn zoon.
Dan nog een keer kan ik heel neerslachtig zijn en het bos door de bomen niet meer zien. De zin “Some days I amaze myself, other days I put the laundry in the oven” kan hier wel passen.

Maar “fauthentiek” ( = fout-authentiek) zijn, kan je dat eigenlijk wel?
Jezelf anders voordoen dan je werkelijk bent?
Je kan je aanpassen aan een situatie, dat natuurlijk wel. Ik ga nu ook niet al jumpend een vergadering binnenstappen, dat nu ook weer niet.

Mijn conclusie van dit alles? Blijf vooral dicht bij jezelf.  Gedraag je zoals je je op dat moment het beste voelt, en uiteraard pas je je aan aan de situatie.

En aangezien ikzelf mijn professionele-authentieke kant laat zien op de socials, licht ik even een tipje van de sluier en deel ik graag één van mijn meest privé-authentieke foto’s ever: ik in mijn pyjama, vol kindergrime aangebracht door mijn zoon. Totaal niet professioneel, maar oh-zo-authentiek.

En jij, hoe sta jij tegenover het woord “fauthenticiteit”?